
Omwille van sociopolitieke en economische redenen zijn onze familiestructuren de voorbije jaren enorm veranderd. Een stijgend aantal echtscheidingen, meer alleenstaande ouders, nieuw samengestelde gezinnen ... Het traditionele gezin verdwijnt geleidelijk aan en we evolueren naar nieuwe samenlevingsvormen. Daarnaast zorgen migratiestromen ervoor dat steeds meer families geografisch verspreid zijn.
Wanneer iemand van het gezin of de familie overlijdt, brengt dit dan ook vaak complexe nalatenschappen naar boven. In die gevallen is erfrechtelijk onderzoek een noodzaak voor notarissen en advocaten om de vereffening en de verdeling van de nalatenschap te kunnen uitvoeren.
Om een antwoord te bieden op deze complexe maatschappelijke realiteit doen juridische professionals meer en meer een beroep op de expertise van erfrechtelijke genealogen. Zij worden gemandateerd om bloedverwanten, legatarissen en begunstigden van een nalatenschap op te sporen, in binnen- en buitenland.
Na een overlijden zijn het de erfgerechtigden die in aanmerking komen voor de nalatenschap. Erfgerechtigden worden enerzijds aangeduid door de wet, in de bepalingen omtrent de wettelijke devolutie, en anderzijds door de erflater, in een testament. Nadat de erfgerechtigde de nalatenschap heeft aanvaard, wordt hij of zij erfgenaam of legataris. Het is echter niet altijd meteen duidelijk wie de erfgerechtigde is.
In al deze situaties kan een erfrechtelijke genealoog de nodige ondersteuning bieden.


Een akte van erfopvolging lijst de wettelijke erfgenamen op als er geen testament is, volgens de erfopvolgingsvolgorde vastgelegd in het Burgerlijk Wetboek. Erfrechtelijke genealogen worden door notarissen en advocaten gemandateerd om de erfopvolging te verifiëren. Dit is essentieel om de verwantschapsgraad te garanderen en ervoor te zorgen dat de rechten van potentiële erfgenamen en de volgorde waartoe ze behoren, gerespecteerd worden.
Over het algemeen is de notaris of advocaat in staat om het aantal en de rang van de erfgenamen in de nalatenschap nauwkeurig te identificeren en vast te stellen. Hiervoor baseert men zich enerzijds op het Belgisch Rijksregister en anderzijds op informatie en documenten die reeds gekende erfgenamen moeten verstrekken (een trouwboekje, akten uit de burgerlijke stand, enz.).
Echter kan het zijn dat de notaris of advocaat twijfels heeft. Het Belgisch Rijksregister bevat onsamenhangende en onvolledige informatie, de erfgenamen zijn ver van elkaar verwijderd, enz. In dat geval zal men een beroep doen op de expertise van een professionele genealoog om erfrechtelijk onderzoek uit te voeren, zodat de notaris de akte van erfopvolging met zekerheid kan opstellen. De akte of het attest van erfopvolging is het notariële document dat noodzakelijk is voor de verdere afwikkeling van de nalatenschap.
Contacteer ons